final notes

چند روزه این نکات در باره ی کتاب هانیبال تو مغذم میچرخن ولی هی تنبلیم میاد پستشون کنم!

*با تجذیه و تحلیل و دوره ی داستان تو ذهنم به این نتیجه رسیدم هانیبال تنها کسانی رو به قتل میرسونده و میخورده که بیمارانش رو عذیت کرده باشند یا عزیزانش رو آزار داده باشن که آخریش هم کندلر بود.

پس حتی اگر علاقه ی غذاییش هم متفاوته باز هر کسی رو به قتل نمیرسونه.

*هرچند گفتم پایان بندی توماس هریس بسیار رؤیایی و دوست داشتنیه، اما به شکل اهانت آوری زد زن و فمینیسمه چون آخرش نویسنده میخواد بگه که پلیس زن، هرچند زرنگتر از تمام همکاران مردش، باز هم در دام جنایت کار قصه افتاد و این به خاطر ضعف زنانگیش بود.هیچ زنی کار رو تا آخر درست انجام نمیده.

کلاریس وجدان کاری هم نداره در ضمن.و نوشتن در باره ی این کتاب، تمام.